sabahın kör vakti, saat çalmakta ısrarcı bense uykuma devam etmekte.. Zafer mi? karşıya geçecek ve derse girmeden önce karşı taraftaki evine uğramak zorunda olan ve ders başlamadan 1 saat önce izmir'den gelen arkadaşı m.'yi çay ve sigara eşliğinde bölümde karşılamak zorunda olan benim değil tabi ki.. bir pazartesi gününde yola geç çıkmanın trafiği daha da uzattığını birçok kereler tecrübe etmiş olan ben kadıköy'de ev arkadaşım ş.'ye denk gelimenin mutluluğu ile yüklerimi ona teslim ettim ve okuluma sevgili bölümüme uçtum.merdivenler de yürü yürü bitmiyor.. asansör bozuk cezası ayaklarıma kesiliyor ve sigarayı bırakmam gerçeği ile genç yaşta yüzleşiyorum. merdivenlerin son basamağı elimde çay tepsisi cebimde winston kulağımda m.'nin sesi.. ya da doğrusu çığlığı a. diye bağırmakta.. dersin başlamasına son 10 dk, b. dün derse gelemeyeceğim dediği halde orda.. ve ben m. b. ve diğer b. cam kenarında çay ve sigara.. hoca merdivenlerin başında bilgi üniv.den bize gelmiş. sigaralar yarım söndürülüyor ve elde çay dönemin ilk dersine giriyoruz. ders erken bitiyor beklendiği gibi.evlere dağılmadan önce yemek yemeye okulun karşısına gidiliyor ben biraz sıkılyorum erken kalkayım derken m.'de benimle geliyor ve evime gidiyoruz. ş. evde n. daha gelmemiş ki sonrasında bu gece gelmeyeceğini öğreniyoruz film falan izleyip konuşuyoruz sonra m. var mısın yok musun yarışmasında 36 milyar kazanmış arkadaşına geçiyor.benim 36 milyarım yok.onu yolcu ediyorum. eve geldiğimde ş. hala uyuyor oluyor ki o da biraz garip hep uyuyor gündüzleri gece yaşıyor.ben neden mi yazdım bunları? bilmiyorum.zaten kimsenin umursayacağını da sanmıyorum. yazar yazar dururum hiç kimse okumazsa da yine ben okurum.